|
|
Minister Pronk heeft in zijn jaren als minister van ontwikkelingssamenwerking veel te maken gehad met
gewelddadige conflicten. Daarom weet hij als geen ander hoe groot het belang is van psychosociale hulp voor de kinderen
in deze landen. In december 2001 werkte hij mee aan de documentaire over het werk van War Child.
Hier volgt een verslag van het interview.
Grofweg zijn er drie groepen kinderen te onderscheiden die het slachtoffer zijn van oorlog.
Kinderen die als vluchtelingen totaal ontheemd zijn. Zij zijn verstoken van hun sociale omgeving en hebben nauwelijks of
geen perspectief. Andere kinderen bevinden zich in een situatie waarin hun overlevingskans tot een minimum beperkt is en
er zijn kinderen die misbruikt worden als kindsoldaten. Er zijn sommige organisaties die zich helemaal toeleggen op de steun
van deze kinderen. Dat is van allergrootste belang omdat kinderen weerloos zijn. Zo ook organisaties die zich bezig houden
met traumaverwerking, dat kan niet genoeg worden gesteund. Volwassenen hebben een soort extra weerbaarheid,
maar kinderen zijn altijd als eerste slachtoffer.
Net zo belangrijk als huisvesting en voeding
Mensen beseffen zich waarschijnlijk onvoldoende wat de gevolgen zijn van de traumatische ervaringen die kinderen meemaken
door oorlog en geweld. Ik moet eerlijk zeggen dat dit bij mij in het begin ook het geval was. Ik dacht dat dit soort problemen
konden worden opgelost met de verbetering van economische en sociale omstandigheden. Maar in de praktijk zag ik wat een trauma
werkelijk inhoudt en ik kreeg ook meer inzicht in de noodzaak van psychosociale hulpverlening. Een traumatische ervaring vormt een
totale inbreuk op een leefsituatie die als normaal en geborgen wordt ervaren . Het herstel van die geborgenheid en het bieden van
perspectief is net zo belangrijk als drinkwater, huisvesting en voeding.
De stabiliteit van de samenleving
Je moet altijd proberen er toe bijdragen dat er geen nieuw geweld ontstaat uit voorgaand geweld. Daarom is het van het allergrootste
belang niet alleen bezig te zijn met reconstructie,hoe belangrijk primaire zaken ook zijn. Traumatische ervaringen werken erg lang door
en dit kan destabiliserend zijn voor een samenleving. Het kan resulteren in jeugdcriminaliteit of nieuw politiek geweld. Met psychosociale
hulp kan er weer evenwicht worden gebracht in het leven van kinderen en dat is ook van belang voor de stabiliteit van de samenleving.
Perspectief en geborgenheid
Ik zou willen dat ieder mens weet wat vrede,stabiliteit,perspectief en geborgenheid betekent. Helaas worden nog maar weinig kinderen in
oorlogssituaties bereikt,omdat de meeste mensen alleen aandacht hebben voor reconstructies, noodhulp, onderwijs en humanitaire hulp.
Maar kinderen in oorlogsgebieden zijn hun verleden en hun toekomst kwijt. Ze worden afgesneden van hun verleden en ze weten niet wat
er gaat gebeuren. Dus is psychosociale hulp van grootste belang.
Bron: Warchild
|
|